با تو نفس کشیدن یعنی غزل شنیدن

رفتن به اوج قصه بی بال وپر پریدن

ای تعلق خاطر بی دریغ من

تو را آسان نیافته ام که به آسانی

به ندیدنت عادت کنم

خاموشی خود ترانه ی زیباست

اگر بهانه ی آن عشق باشد